علی فرزامی – بگو کجایی

نازنین عزیزگم رفتی دیه نیامدی / تو که عاشق نبودی چرا پیش مه آمدی

عاشقت بودم ولی هوس نبود تو کار مه / نقش او چشای خمارت شده بود روزگار مه

آتش گرفتم خدا چرا باید بشم تنها / ا هرکی مه خوشم آمد فریبم داد گذاشتم جا

مه تنها و اسیرم ا دام عشقت زنجیرم / مه روانیم روانی ا جان خودم سیرم

هر دلیلی بیاری جدا شی نمیشنوم بگو کجایی / دارم دیوانه میشم دق کردم تو این تنهایی

شوق زندگیم تو بودی عمرگم کجا رفتی / حتی تو خاوم نمیای ببینم پیش کی هستی

تف به ای مرام بی مرامده سرنوشت / قلم نامردیت طالع منه هی بد نوشت

سرنوشت تو میدانی دو نفر همه بخوان بد نمیشه / چرا باید عدالت رو عاشقا اجرا بشه

تو بود و نبودمی دردت بجانم عشقگم / چشای تو دنیای منه دنیا منه گیر گلگم

پنجشنبه میشه میرم سفره خانه همه خوشحال مه تک و تنهام / دوری بسه برگرد دیه دردت تو چشمام

سرگردانی دیه بسه تا کی تنها بمانم / چرا باید تو رویام عروسیمه با تو ببینم

تا کی تنها بمانم تا کی حسرت بکشم / تا کی مثل نقاشی توعه کنارم بکشیم

هر دلیلی بیاری جدا شی نمیشنوم بگو کجایی / دارم دیوانه میشم دق کردم تو این تنهایی